داشتم فکر میکردم که وقتی من به دوستها و آشناهای دور و نزدیکم نگاه میکنم اکثرشون طرفدار جنبش سبز هستند و اگه همشون را بشمارم شاید به 1000 نفر برسند اما توی هر کدوم از تظاهرات های اصفهان که شرکت میکنم مجموع آدمهای توی تظاهرات حدود 1000 نفرند (فقط 3، 4 نفرشون آشناهای من هستن 
).
حالا چرا اینجوریه ؟ خب، یه دلیلش اینه که بخشی از مردم بی تفاوتند و حاضر نیستن برای اعتقاداتشون غیر از حرف زدن تلاش دیگه ای بکنند. اما دلیل مهم دیگه همون سیاست النصر بالرعب حکومته.
حالا یه پیشنهاد برای همه اونهایی که مرعوب شدند و با تهدیدهای این حکومت رفتند کنج خونه شون نشستند : اگه حاضر نیستید بیاید تظاهرات کنید، اگه حاضر نیستید باتوم و کتک بخورید، لا اقل یه قدم کوچک و کم هزینه بردارید : 22 بهمن فقط بیاید تماشاچی تظاهرات بقیه باشید.
حالا فایده این کار چیه ؟ اول اینکه تعداد زیاد مردم باعث میشه دست نیروهای نظامی برای سرکوب یه کم بسته تر بشه و دوم، حداقل یه بار هم که شده از نزدیک (نه از توی اینترنت و ماهواره که به خاطر محدودیت هاشون فقط میتونن یه بخش کوچیکی از واقعیت را نشون بدن) می بینین توی جامعه تون چه خبره. البته چون احتمالاً روز 22 بهمن دست حکومت برای دست زدن به خشونت یه کم بسته تره شاید همون تماشاچی ها هم بتونن توی تظاهرات شرکت کنن.
خوبه همینجا هم از همه اونهایی که با از خود گذشتگی شون به ما انرژی و انگیزه میدن و باعث میشن شرمنده شون باشیم (اون جوون معلولی که روز قدس با صندلی چرخ دارش اومده بود تظاهرات، اون خانم مسنی که با دخترش اومده بود و …) تشکر کنم و بگم ارزش اومدن شما خیلی بیشتر از ماست، 22 بهمن منتظرتون هستیم.
اگه با این پیشنهاد موافقید با فرستادن این مطلب برای بقیه به انتشارش کمک کنید.
